ЬОндже Исраиллилер ве ондан сонра Яхудалълар алънъп кьоле гиби башка мемлекете гьотюрюлдюклери заман хер шей битмиш дийе дюшюнмюш олабилирлер. Гюнахларън джезасънъ алдълар ве юмитлери кайболмуш олабилирди. Ама Аллах онларъ унутмадъ. Хяля онларъ севийорду. Хяля онларъ дюшюнюйорду. Раб онларъ хич бъракмадъ. Бу кьолелик заманънда Даниел гиби иманлълар девам еттилер Раб’бе гювенмейе. Ве заман долунджа Раб сьозюню йерине гетирди. Бизим ичин де хер шей юмитсиз гиби гьозюкюркен бизи хич бъракмаян Раб’бимизе гювенелим. Чюнкю О сонсуза кадар бизи севийор ве бизи асла бъракмаяджак. Аллах даима сьозюню йерине гетирийор.
Babil’den Yahuda’ya dönüş
Önce İsrailliler ve ondan sonra Yahudalılar alınıp köle gibi başka memlekete götürüldükleri zaman her şey bitmiş diye düşünmüş olabilirler. Günahların cezasını aldılar ve ümitleri kaybolmuş olabilirdi. Ama Allah onları unutmadı. Hâlâ onları seviyordu. Hâlâ onları düşünüyordu. Rab onları hiç bırakmadı. Bu kölelik zamanında Daniel gibi imanlılar devam ettiler Rab’be güvenmeye. Ve zaman dolunca Rab sözünü yerine getirdi. Bizim için de her şey ümitsiz gibi gözükürken bizi hiç bırakmayan Rab’bimize güvenelim. Çünkü O sonsuza kadar bizi seviyor ve bizi asla bırakmayacak. Allah daima sözünü yerine getiriyor.