İsraillilerin memleketinde üç yıl kıtlık oldu. Kıtlık niçin olduğunu anlasın diye Kral Davut Rab’be sordu. Rab şöyle yanıtladı: “Buna kan döken Kral Saul ile ailesi neden oldu. Çünkü Kral Saul Givonlular’ı öldürdü.” İsrailliler memleketine girdiği zaman Givonlular’ı sağ bırakacaklarına ant içmişlerdi. Ama Kral Saul Givonlular’ı yok etmeye çalışmıştı.
Kral Davut Givonlular’ı çağırdı. Davut Givonlular’a, “Sizin için ne yapabilirim? Size karşı bizim halkımızın suçu nasıl bağışlatabilirim?” Givonlular Davut’a, “Ne altın ne de gümüş isteriz. İsrail’de herhangi birini öldürmek de istemeyiz. Bizi yok etmeye çalışan adamın oğullarından yedisi bize verilsin. Rab’bin önünde onları öldürelim.” Davut Aya kızı Rispa’nın Saul’dan doğurduğu iki oğlunu ve Saul kızı Merav’ın beş oğlunu Givonlular’ın eline teslim etti. Givonlular onları dağda, Rab’bin önünde öldürdüler. Yedisi de aynı anda öldüler. Biçme zamanının ilk günlerinde, arpa biçme zamanının başlangıcında öldürüldüler.
Rispa bir çul alıp kendisi için bir kayanın üzerine serdi. Cesetleri gündüzün yırtıcı kuşlardan, geceleyin yabanıl hayvanlardan korudu.
Rispa’nın yaptıkları Davut’a bildirildi. Davut gidip öldürülmüş yedi kişinin kemiklerini oradan toplayıp Saul’un babasının mezarına gömdüler. Bundan sonra kıtlık bitti.
Rispa’nın kuvveti yoktu oğullarını öldürülmekten korusun ama cesetlerini mundarlıktan koruyabilirdi. Sonunda Rispa sadikan olmanın karşılığını aldı. Oğulların cesetleri mundar olmadan gömülebildi. Çok zor ve sıkıntılı bir durumda Rispa doğru olanı yaptı. Biz de ne kadar zorsa da Rispa gibi doğru olanı yapmaya çalışalım.
Kutsal Kitap Dersleri 